Voorbandig

De vorige keer dat er iets mis was met mijn fiets heb ik daar te lang mee rondgelopen. Het stuur zat los, dat gaf een fietservaring alsof bij iedere bocht en ieder genomen stoepje mijn voorwiel uit z'n vork zou vliegen. Ik vreesde voor mijn in een pijnlijk, kostbaar en langdurig proces rechtgezette gebit en had regelmatig visioenen van tanden op stoepen, vooral als het had gevroren.
Zover kwam het gelukkig niet. Ik reed op een goede dag langs de fietsentoko om naar m'n fiets te laten kijken. Vóór het zover was, mocht ik in het voorportaal op mijn beurt wachten, alwaar een wat groezelig aandoende man mijn fiets eens grondig bekeek. 'Er is iets mis met mijn stuur, het zit los,' zei ik ter inleiding, want de man selecteerde aan de spreekwoordelijke fietsenmakerspoort wie wél en wie geen consult met de echte fietsenmaker verdiende. Ik moest voor m'n zaak opkomen, zoveel was duidelijk.
'Je hebt wél. Een slag in je wiel,' zegt Pantagruel verwijtend, terwijl hij me tsk-tsk-tskt op de manier van iemand die met z'n tong een stukje kroketdraad tussen zijn voor- en snijtand vandaan wil zuigen. 'Dat weet ik, is niet erg, daar zit het probleem niet, denk ik,' stel ik hem gerust. Hij neemt mijn fiets van me over en rijdt een kwart meter heen en weer, om te kijken hoe een wiel met een slag rijdt. Een tikje uit het lood, geheel in lijn der verwachting. Dat wilde hij even verifiëren.
'Je hebt wél een slag in je wiel,' zegt hij nogmaals, alsof ik hem hier de schuld van ga geven op het moment dat Gargantua mijn fiets aanraakt. 'Dussehm... een slag, heb je, kijk, hiér, hiér! In je wiel. Daar gaan wij niets aan doen, die slag. Want je hebt wél een slag?!'
'Ja...ik zie het... ' zeg ik. Misschien zit er in het hoofd van Panta een draadje los. Zijn toon is in ieder geval aardig onheilspellend. Ik kan niet zeggen 'twistziek' maar dat kan het zomaar worden als ik hem in staat van beschuldiging stel over die slag, waar hij, de hemel weet waarom, naar loopt te hinten. Ik kom hier om m'n stuur te laten vastdraaien, niet om te bakkeleien over een slag in mijn wiel of om compensatie te eisen hiervoor. Misschien wil hij die moersleutel maat 62 aan de wand gebruiken om mijn hersens mee in te slaan of mijn knieschijf mee te molesteren. Misschien wil hij z'n cursus 'Winnend Ruziemaken Met Klanten' op mij oefenen. Als ik vandaag intact weg kan rijden met een vastgedraaid stuur is dat voor mij voldoende. Meer vraag ik niet.

Gelukkig komt daar de fietsenmaker aan, een jongen nog. Hij besteedt geen aandacht aan Panta, kijkt enkel naar mij. Hij lacht vriendelijk naar me en ziet meteen wat er aan de hand is. Hij zet m'n stuur vast met een reusachtige baco. Dat het zo simpel was, had ik niet verwacht. Panta kijkt beteuterd, hij had vast graag mijn knieschijf in z'n handen genomen als ik die wielslag in onze conversatie had betrokken. Geen relletjes vandaag en de fietsenmaker rekent dit onder 'service, nul euro!' terwijl hij me een knipoog geeft. Eind goed, al goed.

Ik heb een fijne week gehad, daarom lukt het me om mijn schouders op te halen over de lekke voorband die me in de fietsenstalling begroet. Dit zat er aan te komen: in de drie jaar dat ik mijn fiets heb, is geen van de banden lek geweest. Eigenlijk ben ik blij dat de band in dit tijdvak lek is geraakt, nu ik geen haast heb, nergens naar toe hoef en er niemand op me wacht. Bovendien zit de dichtstbijzijnde reparateur – níét Fietsenhal Gargantua en Panta-G – op krap een kilometer afstand. Het is helder en koud weer en een wandeling zal me goeddoen. Ik zet mijn muts op en kuier naar de fietsenmaker. De man die me begroet heeft mij drie fietsen geleden er eens eentje verkocht, maar herkent mij niet. Hij mist pigment in een van zijn irissen en dat fascineert me enorm. Zijn collega, een fluitende, kombuchadrinkende vlotte jongen met een rossig baardje en een beanie, verwisselt mijn binnen- en mijn buitenband nog vóór z'n thee koud is en dat voor het luttele bedrag van drie tientjes. Geen geld, gezien de snelheid en de moeite die ik mij nu heb afgekocht, al is het dan een voorband.
En wat hebben we hiervan geleerd? Grote problemen hebben soms kleine oplossingen. Ga met je problemen naar de juiste persoon, in plaats van te blijven klaverjassen met de knokgrage kneus. Van kombucha ga je razendsnel banden verwisselen. Af en toe onderhoud plegen op je liefste vervoermiddel is belangrijk. Beter je voorband lek dan je achterland.