Jackpot

Patty Stanger zei het al, en nu is er een onderzoekje naar gedaan: gescheiden mannen trouwen twee keer zo vaak opnieuw als gescheiden vrouwen. Netjes wordt vermeld dat het onderzoek is uitgevoerd door de producenten van de zojuist verschenen DVD Crazy, Stupid, Love. Ik heb de film nog niet gezien, maar heb al zo'n idee wat het onderwerp is.
Vanuit mijn ongetrouwde, licht traditioneel ingestelde en wat cynische meisjesgeest kan ik best bedenken waarom gescheiden mannen weer willen trouwen. Grof gezegd: iedereen wil een leven waarin het eten voor je klaar staat als je uit je werk komt, iemand je kinderen verzorgt, je moeder belt en je onderbroeken wast. Natúúrlijk heb je, als je eenmaal van die bron geproefd hebt, geen bezwaar om nog eens in het huwelijksbootje te stappen. De eerste jaren zijn altijd het leukst. Waar de vrouw zich in het huwelijk (vaak nog steeds) méér wegcijfert dan de man, worden de meeste mannen juist beter van een huwelijk. Getrouwde mannen eten beter, en wassen zich vaker. Getrouwde vrouwen eten slechter en hebben minder tijd om zich te primpen.

Na een scheiding verandert dit vaak. Gescheiden vrouwen hernieuwen zichzelf, gaan op dieet, doen de stretchbroeken de deur uit, 'nemen eindelijk weer eens tijd voor zichzelf', laten hun haar en nagels doen met de alimentatie van ex-hubby en voelen zich weer zoals ze zich voor hun huwelijk voelden. Gescheiden mannen gaan ook op dieet – van pizza, afhaalmaaltijden en bier – zien plotseling het nut van de dagelijkse douche of scheerbeurt niet meer in, of van schoenpoets, het strijkijzer, tandpasta.... Dan heb ik het natuurlijk over de mannen uit scheidingen waarin de partners uit elkaar en dicht zijn gegroeid, een verwijdering-door-gewenning, een broer-zus-relatie waarin alle amoureuze illusies zijn verdwenen in correctieondergoed, ingegroeide teennagels en nachtelijke scheten.

Voor de relatie die stuk liep omdat één van beide partners vreemdging – en ach ja, laten we de man eens nemen – geldt een heel ander verhaal. De vreemdgaande man hééft al strakke broeken, maatoverhemden, een mantan en een lekker geurtje. Hij legt gretig handen om heupen die slanker zijn dan die van zijn vrouw. Hij houdt van haar, hij houdt ook van anderen. Met gusto zet hij zijn gebleekte tanden in een ranke vrouwenhals. Zijn vliegensvlugge vingers strelen sleutelbeenderen, onderste ruggenwervels en glanzende schouders. En als eega hem eindelijk de wacht toezegt, huilt hij tranen omdat het pijn doet en omdat het moet. Wel eens een knappe peuter heel hard horen huilen? En wat doe je dan? Precies. Je tilt hem op en drukt hem aan je borst. Jackpot.

En dan is er nog de status. In sommige scheidingen ruilt de ex-echtgenoot zijn trouwe eega na zo'n dertig jaar huwelijk in voor een jongere versie van haarzelf. Of een jongere, punt. Voor deze nieuwe dame is het huwelijk vaak haar eerste en daarom wil ze het erg graag. (Het idee dat trouwen een levensdoel is, liegt hieraan ten grondslag. Als dat zo was, waren scheidingen namelijk overbodig.) Het stigma dat ligt op oudere mannen met jongere vrouwen is bovendien veel minder groot dan het stigma op oudere vrouwen die trouwen met jongere mannen. Trouwen is best een grote stap, en de meeste mannen zijn sowieso minder trouwlustig dan de meeste vrouwen. Zeker als het gaat om een eerste huwelijk. Voor de oudere vrouw (en ik stel 'ouder' en 'al eens getrouwd' voor het gemak even op één lijn) hoeft trouwen niet zo nodig, en dat komt de jongere man (zie boven voor typering) goed uit.

Wat is nou de moraal van dit verhaal, reader-dear? Dat vrouwen minder happig zijn op een tweede sloofroutine is logisch. Dat mannen graag een tweede huishoudster/trofee/geliefde willen is net zo logisch. Maar als het huwelijk een deceptie blijkt, verdwijnt de goesting vanzelf. Vrouwen hoeven niet zo nodig voor de tweede keer te trouwen, omdat ze zichzelf eerst weer willen hervinden. Mannen willen graag hertrouwen, omdat zij zichzelf weer moeten hervinden en dat makkelijker kunnen met een echtgenote aan hun zijde.

Het enige advies wat ik op grond van al deze ruwe conclusies, meesten & minsten, generaliseringen en stereotypen kan geven is dat mannen sowieso minstens één keer in hun leven moeten scheiden en een tweede huwelijk moeten aangaan met iemand die dat voor de eerste keer doet. Op de manier is iedereen gelukkig: meisjes vervullen hun doel en kunnen daarna een nieuw uitzoeken, collega's hebben niet al te lang te lijden van slechte adem en stinkende hemden, playboys kunnen zich uitleven op meisjes en de Bruto Nationaal Buikomtrek blijft binnen de perken. Everybody happy? Als het effe kan. Crazy, Stupid Love.