Filet

Glimlachend vult hij de buik van kaiserbroodjes, triangels en ciabatta's met rucola, tomaat en brie. Mijn vaste recept is een bruine triangel met pompoenpitten, filet americain en paprika. Met peper, zonder zout, zonder boter. Ik denk dat hij Wilfred heet, Ivar, Egbert, of Theodoor, roepnaam Teddy. Waarschijnlijk is hij even lang als zijn vader en heeft hij zijn moeders lach. Zijn handen hanteren het mes vaardig en vlot en geen wens is hem teveel.

In Amsterdam, Utrecht of Groningen studeert iedereen van onder de dertig en kun je er vergif op innemen dat de serveerster die je drankje brengt, barista die je koffie maakt of medewerker die je kaartje knipt een jurist, antropoloog of econometrist in spé is. Dat is hier niet het geval.
Het voelt niet goed me te verlustigen aan de bakkersjongen, lieve lezer, en ik geef toe, het lijkt zelfs een tikje wanhopig. Leuke mannen kun je overal tegen het lijf lopen, maar wat ons scheidt is een toonbank met weekoud gebak, minstens twee jaar leeftijd in mijn nadeel en, als hij echt sec broodjessmeerder is, een wereld van verschillende interesses – en dan zeg ik het nog netjes.

Op maandag kwam ik Teddy tegen in de rij bij de supermarkt, in gewone kleding. Dat betekende twee dingen: hij werkte waarschijnlijk niet fulltime (hurray!) en hij herkende mij als eerste.
Juist omdat hij normale kleren aanhad duurde het even voor ik hem zag, maar die groene ogen grepen me alweer. 'Zal ik een tasje voor je pakken?' Ik ben dol op zorgzame mannen. 'Graag...' Als in een driestuiverromannetje raakten onze vingers elkaar onnodig en iets te lang en ik voel mijn wangen kleuren. Maar ik vertel mijzelf: niet iedere man die aardig is, heeft potentie. En belangrijker; niet iedere man die naar je lacht, wil je. Hij smeert alleen je broodje, Deirdre, stel je niet aan.

Donderdagmiddag, tijd voor de wekelijkse afdelinglunch. Het meisje achter de balie informeert me dat mijn bestelling niet klaar is, want mijn fax is niet doorgekomen. Niet de eerste keer, maar ik besluit rustig te blijven. Je moet de mensen die je eten bereiden niet kwaad maken, bovendien zou ze binnen enkele minuten mijn bestelling alsnog fixen. En wie komt daar van achter de coulissen tevoorschijn? Jawel: Theodorus.
'Het is mijn schuld, hoor,' grijnst hij.
Zelden heb ik onoprechtere woorden uit iemands mond horen komen.
'Sorry! Ik had jullie bestelling wel gezien, maar ik ben haar vergeten door te geven... ik werk niet meer op donderdag, begrijp je?'
Geeft niet hoor, faun, teddy, boefje dat je bent. De vraag Wanneer werk je dan wel? wil hard naar buiten, maar ik houd me in.

Dit zijn verdorie de jaren vijftig niet. Is dit nou het gedrag van een sophisticated yup? Moet ik mijn hart werkelijk schenken aan een man wiens leefwereld bestaat uit boterloze panini's, halfgare tarwekiemen en lijnzaad, hoe mooi zijn lach ook is? Desperate much?! – hij is niet eens patissier of zelfs maar ambachtelijk banketbakker....
Maar goed, liefde is overal, opleiding zegt weinig over 's mans karakter en bovendien is het met hoogopgeleide mannen tot op heden evenmin gelukt, dus misschien doe ik er beter aan mijn criteria te verruimen en hem niet af te schrijven op basis van een toevalligheid – tenslotte is opgeleid worden meer een kwestie van waar je geboren wordt dan van onwil. Als hij ooit het lef heeft me mee uit te vragen, kunnen we de hele avond praten over de voordelen van spelt boven tarwe en het ultieme lunchbroodje. Vraiment chaleureux, wat ik je bróm... of niet natuurlijk, maar dat geeft niks, want hij weet toch niet wat dat betekent. En los van alles kan het zomaar zijn dat hij inderdaad astronaut wordt. Of dat hij afknapt op mijn bevooroordeelde, lelijke houding. Het is angst, reader dear, verder niets.

Zolang er geen briefjes bij mijn broodje zitten onderneem ik sowieso geen actie. I'm a pretty girl and I don't wanna. Ik heb het al meerdere malen gezegd: ik gun mannen hun mannelijkheid en hun rol als man. En van een kerel die zo vaardig met een groot mes om kan gaan, verwacht ik wel wat. Extra paprika op mijn filet americain zou een goed begin zijn.