Niemand zal kunnen zeggen dat ik het geen kans heb gegeven. Gepoederd, geföhnd en hooggehakt kijk ik eens voorzichtig om mij heen. De categorie waar ik me voor heb opgegeven is 20-35 jaar, maar wat ik vooral zie zijn overjarige playboys en verlepte lelies. Het speeddaten heb ik overgeslagen en ik ben fashionably late voor het begin van de singleborrel, in de hoop op een soepele blend met het gezelschap. Toch moet ik in de rij, waarbij ik de man die nu alvast schutterig contact probeert te maken negeer.
Ik sluit aan achter een groepje vrouwen dat duidelijk niet van plan is mij uit misplaatste solidariteit op te nemen in hun groep. Ik zie verwachtingsvolle angst in hun ogen: ze vragen zich af waarom ik hier alleen ben, maar denken aan het aanbod in de zaal. We zijn vrouwen, maar tevens concurrenten. Ik ben jonger en als alleengaande makkelijker benaderbaar – ze lachen vluchtig en keren zich om. Ik ben hier niet om vriendinnen te maken, en zeker geen kaarslichtvrouwen met sensible heels en suffe kleren. Niets mis met vrouwelijke solidariteit, maar ik deel die van hen niet, misplaatst of gegrond. In de quest to be found is het sowieso beter om alleen te zijn. Dus ik schud mijn krullen en steek mijn fraaie neusje een paar millimeter omhoog. Als ik me al ergens bij aan moet sluiten, dan liever bij de spaarzame under-thirty-ers die er wél aardig en leuk uitzien.
Nadat ik een keycord met een slotje er aan heb gekregen ('Mannen krijgen sleutels, zo kan een man kijken of zijn sleutel op je slot past': briljánt, en zo geëmancipeerd, en zo quasi-freudiaans...!) stiefel ik naar binnen. Eerst maar een drankje dan. Ik ben niet gewend mijn eigen drank te betalen, maar op wat nieuwsgierige blikken na spreekt geen man me aan. Aan de bar kom ik echter in contact met een makelaar die gezelschap zoekt. Hij is weliswaar wat te oud, maar ik hunker naar een gesprek, dus ik laat hem zijn gang gaan en probeer me oprecht te interesseren voor zijn bezigheden. Hij heeft een soort grijzige kaas tussen zijn tanden en de knoflookolijven zijn niet aan hem voorbij gegaan vanavond, maar hee, het is een begin en hij best aardig. Als ik op het randje van flauwvallen sta, neem ik snel afscheid.
Er zijn inmiddels zo'n honderd deelnemers in een ruimte van krap 30m2. Je zou denken dat dat hitsig en sfeerverhogend werkt, maar niets is minder waar – ik vrees dat de hitte mijn make-up zal doen uitlopen. Ook ruik ik iets onfris, wat is dat toch? Oh, de geur van zweet-met-nerd... Ik zucht en maak alvast plannen voor de volgende kroeg. Het is mooi geweest, ik heb het geprobeerd.
Tijdens het ontwijken van de leidster, die me op de foto probeert te krijgen, kom ik op de valreep nog de man tegen wiens sleutel in mijn slot past. We hebben een goed gesprek – zo goed dat ik andere deelnemers zie kijken of we elkaar niet stiekem al langer kennen. Godzijdank biedt hij me iets te drinken aan. Mijn jas laat ik nog even hangen.
De achter-mij-in-de-rij-man loopt nog nog een paar keer langs, lacht bemoedigend, maar als ik nu mijn gesprek onderbreek is dat lomp en onaardig, ondanks dat ik mijn geld niet op één paard in hoef te zetten. Achterman had me gewoon direct aan moeten spreken, dan was ik nu wellicht met hém aan het praten. Helaas.
Zou ik het nog eens doen, singleborrelen? Misschien, als ik zeker zou weten dat de mannen qua leeftijd méér op mij waren toegespitst. Een volgende keer zal ik ook echt gaan speeddaten, en niet alleen de borrel meemaken. Mijn verwachtingen waren duidelijk te hoog. Ik heb flink wat schroom moeten overwinnen om hier naar toe te komen – dat is blijkbaar voor méér mensen het geval geweest, en velen zijn niet geslaagd.
Mijn belangrijkste conclusie: ik denk dat ik te jong ben voor dit soort evenementen, of het niet serieus genoeg neem. Ik heb vooral binnensmonds gelachen om de karikaturen de ik heb gespot vanavond. Op een totaal van 50 kerels met dezelfde missie is één gesprek echter bedroevend weinig – op een 'normale' avond is dat vaak al meer. In plaats van dat het doel van die avond de bijeenkomst soepeler maakte, ging het eigenlijk vrij stroef.
Dus zou ik het nog eens doen? Nee.
Bij het speeddaten zijn de drankjes tenminste inbegrepen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten