woensdag 18 december 2013

Zon(d)e

Er kwam iets op mijn pad. Het iets droeg een muts, een spijkerbroek en een blikje bier. Hij noemde me Lola, in een eerbetoon aan de halfblinde prostituee met één been die hij regelmatig placht te bezoeken toen de zone voor dames van lichte zeden en zware misdrijven nog openstond voor publiek. De eerste keer dat wij elkaar ontmoetten kostte het hem zijn stem en een sprint; maar de naam Lola doet bij mij dan ook geen lichtje branden. Ondanks mijn botsingloos en rap vertrek dacht Sjaak echter dat ik Lola was. En hij begreep dat de pro Lola in haar niet-werkende leven (ik zal niet het woord 'privé' gebruiken) natúúrlijk niet de naam Lola bezigde. Dat ik niet reageerde nam hij me al hijgend niet kwalijk. En ik vond het op mijn beurt zwaar onnodig hem mijn naam te vertellen, dus liet ik het maar zo.

Mijn andere grote vriend die in dezelfde contreien ronddoolt, William, trok wit weg toen hij mij met Sjaak zag praten. 'Hij is niet... met hem moet je niet praten hoor.. ' Ja, dat Sjaak niet tot de zuiverste koffieklasse behoort had ik ook wel in de gaten. Maar op het plein der maf,- en smeerkezen is tweebeen koning. Toen hij mij met zijn indrukwekkende Schultenbraubuik de weg versperde had ik bovendien weinig keus – ik ben niet op mijn mondje gevallen maar weet óók wanneer ik aan de kuierlatten moet trekken.

'Hee, Lola, schát...! braakt Sjaak er met een onvervalst platte tongval uit. Ik hoor Utrecht, Amsterdam, Den Haag. 'A's ik jau zie, a's ik jauw auge zie, worrik heulemaol warrum vaan binnuh!' U zult mij vergeven, lezer, als ik alles wat hij zegt fonetisch weergeef begrijpt u niet wat er staat. Ik moest zijn woorden in mijn hoofd herhalen en van elkaar scheiden vóór ik kon gniffelen om het soortement de compliment dat hij me probeerde te maken. Ik schenk hem mijn laat-me-met-rust-lach en maak aanstalten om op mijn fiets te stappen. 'Hebbjuh wat sap?' Het lijkt of hij vraagt om een glas van het een of ander. Ik zeg niets, voor ik mijzelf dieper in de penarie breng. Tenslotte reageren mannen het beste op stilte. 'Kan ik je lieve berichies sturen voâh je gaat slaopuh! Niet aas je vriend Dubai is, maar gewoon voor de lol. Kun je bij me laangs coma, gewoon gezellig. Of ben je nog gelukkig met je maan, Lola, schát? Nou, dan doen we het toch gewoon niessohail vaaok?!'

Een en ander wordt vergezeld door de berekenende grijns van een man die denkt dat de vis goed bijt vandaag. Ik ben niet bang om geweld te gebruiken als het moet en op zijn berichtjes zit ik evenmin te wachten. Maar hij heeft andere zorgen.
'Weet je wel hoe oud ik ben? Eenenvijftig! Daar sta je van te kijken, hè? Ik schat jau in de twinnetig, nu wil je zeker niet meer, hè?' Ik negeer de 'meer' en zeg hem dat leeftijd slechts een getal is... 'Ja, je bent wel eens met een oudere man uitgeweest. Maar ik wil je als vriendin. Ik wil graag iets vastigs, iemand om stevig en lekker hard vast te pakken, weejewel. Ik had heel laang iets met een getrouwde wrauw, dat groeide zo, maar dat wil ik nu niet meer. Ik bedoel, ik ben single, alles kaan kapot en ik moet het ook kwijt, weet je..!'

Ik zie het niet in het minst als mijn taak om het hoofd van een mafkees hier en daar op te ruimen – dat hij knettergek is is niet mijn schuld en ik trek me dat evenmin aan. Hell, op die manier kunnen we bezig blijven, bovendien doe ik wel graag alsof de wereld om mij draait: dat maakt het nog niet waar. Sjaak is echter niet de eerste man (lees bijvoorbeeld hier een recent incident) die zijn seksuele hutspot op mijn bord gooit zonder te bedenken hoe ik dat vind en dat je zoiets niet tegen een dame zegt, als je het überhaupt al zegt. Frappant is ook dat hij op een subtiel-oh-toch-niet-zo-subtiele wijze aangeeft bijzonder ondamesachtige dingen van me te verlangen, maar ik in zijn ogen geen dame ben, anders zou hij het voorstel niet doen. Maar dat gaat hem natuurlijk veel te diep.
Ach wat, ik ben damesachtig genoeg. Hij heeft gewoon tijd en lust over (ik krijg het woord 'liefde' in dit verband amper uit den bek) en hij zoekt een willige bijslaap, voor warm plezier. Nou, dat staat hem vrij, maar aangezien ik Lola niet ben, zal hij de zone weer op moeten zoeken. Ze is naar het schijnt met kerst weer in bedrijf....

Geen opmerkingen:

Een reactie posten