Reptiel

Boven het wiel voel je de schokken het minste, dat is één van de adviezen die ik mee heb genomen in mijn overweging bij het kiezen van een plaats. Dat geldt inmiddels niet meer zo stevig: de bussen van vandaag de dag zijn comfortabel en grijs in plaats van geelgeverfd en overtrokken met rood nappa dat aan je blote benen plakt na het zwemmen. En toen ik met de bus naar schoolzwemmen ging, was het juist een sport om je heupen zo blauw mogelijk te krijgen door bij iedere bocht te zorgen dat je door de bus rolde als de laatste tictac in het doosje.

Toch ga ik, uit gewoonte, boven het wiel zitten. Recht voor me zit een man die een hele vijandige indruk maakt. Ik heb dit niet vaak en mijn indruk is nergens op gebaseerd, maar hij ziet eruit als een Stormfrontsympathisant met een vrije zaterdag gereserveerd voor hooliganproblemen - ik tel de haltes af.
De man lijkt me toch te pienter voor een hakenkruis, dat moet ik hem nageven. Onopvallend speur ik naar triskels, wolfsangels of odalrunen. Zijn huid is bleek, hij heeft een paar sproeten en bleekrossig haar. Hij draagt een legergroene jas. Als ik hem aankijk – en dat gebeurt wel eens, omdat hij lijnrecht tegenover me zit – draaien zijn spleetogen te snel weg in iets wat op walging lijkt. Een vriend van mij zei daar ooit eens over: als twee mensen elkaar te lang aankijken draait dat uit op vechten of seks. Vandaar dat je, als een vreemde je aankijkt, rustig je blik afwendt, en van de persoon in kwestie hetzelfde mag verwachten.
De man wendt zijn blik echter niet rustig af, maar schichtig, haastig, alsof hij per ongeluk zijn ogen op een opengereten karkas heeft laten rusten, of een stuk nageboorte. Een beeld dat je direct weer van je netvlies wilt wissen, terwijl je je afvraagt; waarom keek ik er überhaupt naar...! Ik verwacht dat hij, zoals het nerveuze hooligans betaamt, met zijn aansteker speelt en met zijn voeten tapt. De man heeft zijn ledematen echter perfect onder controle en rookt niet.

Het valt me op dat zijn ogen heel helder groen zijn, bijna geel, en dat hij lange oogleden heeft, met name het onderste ooglid, dat zijn oogbol bijna tot aan zijn pupil bedekt bij iedere oogopslag. Hij knippert met zijn ogen zoals slangen met hun tong. Zijn afkeuring lijkt uit zijn vernietigende blikken te stralen.
Ik ben nieuwsgierig, en ook een beetje bang. Ik kan hem niet plaatsen. Ondanks zijn bleekheid ziet zijn pezige lijf er toch stevig uit, en behalve zijn ogen, die heen en weer schieten, zit hij heel stil. Zijn gezicht is driehoekig, met een stevige kaaklijn en een kleine, vlezige mond. Nu weet ik waarom hij me aankijkt alsof ik een grote paarlemoeren strontvlieg ben. Hij doet me denken aan een reptiel. Een hongerige leguaan, of een varaan, al eten die geen vliegen.

Ik zie dat hij twee ringen draagt; een trouwring en een stalen ring. Blijkbaar is er ook een mevrouw Leguaan. Dat stelt me gerust. Misschien is hij op weg naar zijn spelonk om zijn varanenkinderen wat rottend vlees te brengen. Misschien zit hij wel helemaal niet op het Stormfront. Bij deze gedachte vertrekken mijn mondhoeken zich goedkeurend. Dit wordt direct afgestraft door een felle, geelgroene blik. Tsssssss!! Uh, sorry hoor.

De man moet eerder de bus uit dan ik. Ik zie dat hij wordt afgehaald door een knap meisje met een waterval van kastanjeglanzend haar en mooie benen. Zijn blik verzacht, hij kust haar lief. Er is geen kind, zelfs geen blond kind.
Naast haar lijkt hij plotseling minder slangig en zijn zijn ogen minder geel. Het lijkt wel alsof hij zijn hooliganhuid bij mij in de bus heeft achtergelaten en ik voel me gedwongen even op de grond te kijken of hij misschien nog onder de stoel van de man ligt. Helaas, niets. Misschien heb ik het me verbeeld, maar toch ben ik blij dat hij de bus uit is. Mocht hij thuis zuurkool op Poolse wijze gaan eten met zijn fraaigebeende echtgenote, dan was er niets aan de hand. En anders ook niet, want hij is nu toch weg.

Do not stress, hier komt een wijze les? Niet echt – ik zou kunnen zeggen dat je mensen niet naar hun uiterlijk moet beoordelen, maar in dit soort gevallen hoef je niet op actie te wachten. De man mag dan zijn nasty coat hebben afgelegd, intuïtie is een groot goed.
Het enige wat ik nu weet, is dat het hebben van mooie benen leguanen aantrekt, en dat leguanen en kameleons niet op elkaar lijken. Dat je door leguanen gedist kunt worden, dát wist ik namelijk al.