donderdag 28 november 2013

Foster

Goede voorbereiding is het halve werk, dat zal iedere kok, moeder, schilder en kweker beamen. Om op tijd op mijn afspraak te komen sta ik zeer ruim van tevoren op, zodat ik genoeg tijd heb om rustig te ontbijten, mijn verwachtingen nog eens door te nemen, me op te maken, catastrofes met hakken, panty's of föhn op te vangen en in alle rust calm and collected van huis te gaan – met mijn van tevoren ingepakte tas. Helaas is het alleen op ochtenden als deze dat er twee bussen uitvallen en ik er – nét op tijd maar eigenlijk altijd te laat – achter kom dat er op mijn traject minder treinen rijden, zodat ik mijn zorgvuldig geplande ochtendroutine in de zevende versnelling moet gooien om andermans tijd niet te verspillen. Het dreigt te gaan regenen dus ik heb een paraplu bij me, maar voor deze ene keer zet het niet door en ben ik veroordeeld tot het slepen met een blauwe stok. Maar dat geeft allemaal niets. Als ik mijn afspraak maar haal.
De rest van mijn thee kan wachten, mijn schoenpunten zijn nooit kaal, het gaat in dit gesprek niet om of mijn nagels gelakt zijn of hoe mijn parfum ruikt en als ik me nu nog druk moet maken over de voorbereiding van de inhoud had ik net zo goed niet kunnen gaan. Ik ben calm, cool and collected. Ik ben goed voorbereid. Ik heb gesprekken als deze al vaker gehad en zal ze nog vele malen ingaan. Ik ben Deirdre en ik kan dit, zoals ik heel veel andere dingen óók tot een goed einde heb gebracht. Het gaat me lukken, ook al zitten bus, trein, weer en Joost mag weten wie me tegen.

Of niet natuurlijk. Zou het? Gelukkig hoef ik me daar op dit moment in ieder geval geen zorgen over te maken. En anders is er altijd ergens een andere kans. Jemig, ik moet plassen. Wat een dilemma is dat toch: ik wil mijzelf niet dehydrateren door te weinig te drinken (slechte adem, droge mond, dito hersenen, lippen die aan mijn tanden plakken) maar óm de tien minuten naar de WC rennen is ook niet echt slim. Of handig. Ik had mijn paraplu thuis kunnen laten, het gaat tóch niet regenen. Maar ja, stel dat er nu een hoosbui losbarst, dan ga ik letterlijk nat. Dág kapsel. Dág make-up. Dág schoenen. En vooral: dág, goede eerste indruk.
Ik heb ergens gelezen dat mensen die je voor het eerst zien je beoordelen in de eerste zeven seconden. Ik hoop niet dat dat het enige beoordeelmoment is, maar als ik kan scoren doe ik dat graag. Woef. Ergens anders heb ik gelezen dat sommige gesprekken al beginnen bij de voordeur, waar camera's hangen. En ze je soms expres laten wachten om te kijken wat je doet. Of laat. En hoe je met andere mensen omgaat. Alles kan een test zijn, als je wilt. Lekker hoor. Aardig zijn kost mij geen moeite, dat scheelt dan weer.

Wat ik niet ergens hoef te lezen om te weten dat het waar is draait om punctualiteit. Op tijd komen is heel belangrijk, altijd, overal. Dat gaat om respect, zowel voor jezelf als de ander. Vandaag gaat het wel lukken denk ik, op tijd komen. Helemaal omdat ik nog steeds moet plassen. Maar als ik dan eenmaal ben geweest, hoef ik een heel uur niet meer. Want zo werken die dingen. Bah. Blijven ademen, niet ratelen. Blijven ademen, niet ratelen.

'Regent het?' vraagt een omaatje met een rollator me, als ik me klikklakkend naar mijn plek van bestemming baan. Uh, wil ze nou echt een antwoord? Het is verdorie kurkdroog – ik weet dat oude mensen soms op zintuigelijkheid inleveren, maar dit is wel heel erg....'Ik ben graag voorbereid...' Blij met de aanspraak lacht ze haar kunstgebit bloot. 'Met een regenscherm? Ik heb er geeneens een, een regenscherm!'
Snibbige gedachten passeren mijn revue. Ik kom niet uit Zuid-Afrika, als ze dat soms denkt. En ook al heeft zij ongetwijfeld als echtgenote van een goedwillende zendeling met white man's burden-jeuk vele jaren op Kaap Die Goede Hoop doorgebracht, dit is niet de tijd noch de plek om mij te laten weten hoezeer ze zich heeft geconformeerd aan de taal en cultuur. 'Mijn paraplu bedoelt u?' vraag ik met veel nadruk. 'Ja, zo noemen we dat in België...'
Baghdad, my bad. Schande, schande, zweet in je hande'...! Ik vervolg fluks mijn weg. Wie is hier nou de oriëntalist?!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten